Mieke Ankersmid

Mieke AnkersmitMijn moeder overleed toen ik 12 was. Dat was een enorme klap. Ik kon me

niet voorstellen hoe wij zonder haar verder moesten leven. Ik moest dit dus zien te OVERleven.

In mijn contact met anderen, hield ik altijd een veilige afstand. Ik liet mijn kwetsbare kant moeilijk zien. Onder alle omstandigheden bleef ik sterk en flink. Ook in mijn relatie met mijn partner(s) en met mijn kinderen hield ik me enigszins op afstand. Ik vond het doodeng werkelijke intimiteit aan te gaan, Echt dichtbij te komen.

Het werkelijk diep aangaan van mijn eigen "verlate verdriet" heeft me heel veel opgeleverd. Ik heb dat gedaan in verschillende trainingen en workshops rondom sterven en rouw en bij Erna Ronken in intensieve workshops en haar opleiding (werken met "unfinished business" op basis van het werk van Elisabeth Kubler-Ross).

Hierdoor kwam ik veel meer bij mijn eigen innerlijke kracht. En het bracht mijn moeder weer in mijn leven. Letterlijk doordat ik, samen met mijn vader, haar graf weer tevoorschijn heb gehaald (dit was helemaal overgroeid) en haar foto op ruim 8000 boeken in de hele wereld staat en figuurlijk door meer mijn aandacht aan mijn vrouwelijke (en spirituele) kant te mogen geven, dat was HAAR invloed in mijn leven

Ik help mensen graag bij hun kwetsbaarheid om op kracht te komen het ligt zo dicht bij elkaar. Het is heerlijk om mensen weer echt tot LEVEN te zien komen en te zien stralen. Ik doe dat door te helpen de vastgezette emoties in beweging te brengen.

Sinds 10 jaar heb ik mijn eigen bureau:

ANKERSMID, Bureau voor Verandering en Verankering voor trainingen, lezingen en individuele begeleiding.

Ik werk vanuit verschillende invalshoeken: via gesprekken, lichaamswerk, creatieve opdrachten, schrijfopdrachten.

Meer informatie vind je op mijn website: www.ankersmid.nl

Citaat Karin den Hollander

Over de verbinding met het nog ongeboren kind in relatie met rouwen heb ik een interview gehouden met Mieke Ankersmid. Zij beleefde haar twee zwangerschappen heel verschillend. De eerste was voor haar moeilijk, ze werkte maar door, verborg haar buik onder dikke truien en vond het in hebt begin van deze zwangerschap moeilijk en confronterend om te merken dat zij geen controle had over de bewegingen in haar buik. Hechten voor de bevalling was er nauwelijks. Haar tweede zwangerschap - 8 jaar later - heeft ze heel bewust, met haptonomische begeleiding ervaren en daardoor was zij in staat de verbinding met haar kindje in haar buik veel bewuster te voelen en mee te maken. Tussen haar eerste en haar tweede kind voltrok zich haar uitgestelde rouwproces.

 

Menu