Karin den Hollander


Vanaf dat moment was Karin verbonden met dit onderwerp en al deze krachtige vrouwen en zo vervolgde zij haar weg. In 2004 verbond zij zich met haar partner die ook jong beide ouders verloor en daarmee werd zij stiefmoeder van zijn twee kinderen (toen 11 en 14) die ook jong hun moeder verloren. In 2006 kreeg zij een zoon die haar zelf tot moeder maakte: "Het overlijden van mijn moeder en het haast positief tegenovergestelde daarvan, namelijk het zèlf moeder worden, waren de twee meest indrukwekkende gebeurtenissen in mijn leven".

Karin studeerde af aan de Academie Integrale Menswetenschappen (Psychologie) met haar afstudeeronderzoek op het gebied van Verlaat Verdriet en Moeders zonder Moeder. De kern van haar verhaal gaat over kwetsbaarheid. "Ik geloof dat zowel rouwen om je moeder, als het hechten aan je kind, via de weg van de kwetsbaarheid gaat. Ik bedoel hiermee niet de kwetsbaarheid in weerloze zin, maar kwetsbaarheid als geschenk na het doorwerken van Verlaat  Verdriet (nadat je daar heel lang van afgesloten was). Dus kwetsbaarheid als onmetelijk grote kracht die ons voortstuwt door onze rouw en hechting" Over moeder zijn zonder moeder zegt zij: "Het moederschap zonder moeder geeft ons vrouwen bepaalde extra uitdagingen mee, noem het maar onze thema's. Maar tegelijkertijd biedt het moederschap ons ook de mogelijkheid om in heling te komen: daar waar onze lijn met onze moeder afgesneden werd, daar mag hij weer aangroeien van de andere kant via onze kinderen en zo worden wij zelf een schakel in de keten der generaties".

Ook begeleidt Karin stiefmoeders in hun rol door middel van workshops en gespreksgroepen. Eigenlijk komt alles neer op erkenning en aandacht, waarin herkenning een heel mooie kracht is die al heel veel goed kan doen. Karin zet zich daarbij professioneel in om al deze vrouwen verder te begeleiden op hun weg naar kwetsbaarheid en kracht. Zij werkt met deze vrouwen samen om ze, in hun (stief)moederschap, in hun kracht te brengen zodat zij zichzelf daar beter in voelen en dit zelfvertrouwen uitstralen op hun (stief)kinderen. "En zo ben je ècht een schakel in de keten der generaties en voorkom je dat jouw onverwerkte verlies of probleem een intergenerationeel patroon wordt".

 

Menu